سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد حسین سعیدی راد – استادیار پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
سید میثم مظلوم زاده – مربی مجتمع آموزش عالی سراوان
سعید ظریف نشاط – استادیار پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی

چکیده:

خراسان جنوبی با سطح زیر کشت ۱۴۰۰۰ هکتار، ۹۸/۷ دصد از تولید زرشک ایران را به خود اختصاص داده است. اگاهی از زمان و روش مناسب برداشت و خشک کردن م یتواند باعث تولید محصول با کیفیت بالاتر و ارتقاء جایگاه زرشک ایران در باراهای داخلی و جهانی گردد. لذا در این تحقیق به منظور دستیابی به شرایط بهینه تولید، تاثیر سه عامل روش برداشت زرشک در سه سطح ( روش شاخه بر، خوشه چینی و ضربه ای)، زمان برداشت د رسه سطح ( اوسط مهر ماه – اواخر مهر ماه – اواسط آبان ماه) و روش خشک کردن زرشک در سه سطح (سایه خشک، افتاب خشک و صنعتی) بر روی کیفیت محصول تولید مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که جرم مخصوص توده زرشک خشک شده به عنوان عامل ارزیابی پفکی بودن دانه های زرشک ، تخت تاثیر روش برداشت و روش خشک کردن می باشد. برداشت به روش شاخه بر موجب تولید محصول با کمترین جرم مخصوص توده به میزان ۲۱۴/۸۶ کیلوگرم بر متر مکعب و ر نتیجه پفکی تر شدن دانه ها گردیده است. پارامتر رنگ سنجی A که نشان دهنده قرمزی دانه های زرشک است در روش آفتاب خشک و زمان برداشت اول کمترین و در روش سایه خشک و زمان برداشت سوم دارای بیشترین میزان می باشد. این نتیجه نشن می دهد که در روش آفتاب خشک و صنعتی به علت آسیب رسیدن به رنگ دانه های زرشک، کیفیت رنگ محصول کاهش پیدا می کند. نتایج بدست آمده از آزمون حسی نیز موید ایم موضوع بوده و پانلیست ها بیشترین امتیاز را به نمونه های برداشت شده در روش خوشه چینی در زمان دوم برداشت و در روش سابه خشک دادند. همچنین کمترین امتیاز پانلیست ها به نمونه های برداشت شده در روش ضربه ای و زمان اول برداشت که در مقابل نور آفتاب شدند تعلق گرفت.