سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فیلی – استادیار دانشگاه الزهرا س
علیرضا فدائی – کارشنسای مهندسی صنایع
ندا کریمی – کارشناسی مهندسی صنایع

چکیده:

توسعه پایدار درصورتی تحقق می یابد که همپوشانی بین لایه های اکولوژیکی اقتصادی واجتماعی و غیره ایجاد گردد این بدان معنی است که هریک ازسیستم ها و زیرسیست مهای اکولوژیکی اقتصادی واجتماعی به حدمطلوبی ازپایداری دست یابند تا بتوان درمورد پایداری به قضاوت پرداخت شواهد به گونه ای است که نشان از حرکت کشاورزی به سمت ناپایداری و به ویژه ناپایداری زیست محیطی است فقدان الگویی جامع و نظام مند درتبیین وضع موجود کشاورزی کشور و نیز عدم طراحی مطلوب شاخصهای پایداری زیست محیطی و به ویژه شاخصهای ذهنی دربرابر شاخصهای عینی دراین اشفتگی نقش عمده ای داشته اند دردهه های اخیر استفاده ازتئوری مجموعه فازی در ارزیابی زمینه های توسعه کشاورزی ازجمله زمینه های اقتصادی زیست محیطی تولید بهره وری و … افزایش یافته است دراینتحقیق به ارایه رویکردی درحوزه تئوری مجموع های فازی و کاربرد آن درکشاروزی پرداخته شده است از انجا که درمورد موضوع توسعه کشاورزی هیچگان نمی توان با قطعیت صحبت کردنیاز به ابزاری وجوددارد تا با تبدیل مشخصه های کیفی به مشخصه های کمی بتوان ارزیابی دقیقتری از میزان توسعه کشاورزی ارایه داد.