سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فاطمه قوی بازو – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی
رسول اصغری زکریا – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی
سدابه جهان بخش گده کهریز – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

پروتئین های ذخیره ای بذر به عنوان نشانگر های ژنتیکی که کمتر تحت تاثیر محیط بوده ، یکنواختی و تکرار پذیری بالایی دارند به عنوان ابزاری قدرتمند در بررسی ارتیاط و خویشاوندی ژنوتیپ ها و گونه های مختلف گیاهی تبدیل شده است. در این بررسی تکنیک الکتروفورز A-PAGE به منظور مطالعه ۲۷ جمعیت از گونه Aegilops triuncialis یا ۷ تکرار در آزمایشگاه بیوتکنولوژی دانشگاه محقق اردبیلی در سال ۱۳۸۹ به کار برده شد. نتایج بررسی نشان داد که میانگین تنوع ژنتیکی برای تمامی مکان های ژنی ۰/۴۵ می باشد که بیشترین تنوع مربوط به ناحیه ϒ=۰/۴۷ بود. در این مطالعه تنوع ژنتیکی بین و درون توده های به ترتیب برابر ۰/۳۵ و ۰/۰۹ بود. تجزیه خوشه ای جمعیت ها را به ۳ گروه تقسیم کرد. گروه بندی نشان داد که میزان تنوع ژنتیکی آن از توزیع جغرافیایی تبعیت نمی کند.