سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مریم السادات سلامتی – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زیست شناسی- دانشگاه پیام نور، مرکز اصفهان
حسین زینلی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
مهدی یوسفی – گروه زیست شناسی- عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور، مرکز اصفهان

چکیده:

این تحقیق در سال ۱۳۸۷ در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان بر روی ۴ جمعیت ارزن دم روباهی ،(Setaria italica L) انجام شد. برای این منظور بذرهای متعلق به چهار جمعیت گونه Setaria italica کشت گردید و پس از جوانه زنی بذرها از مریستم انتهایی برای مطالعات کاریوتیپی استفاده شد. تعداد کروموزوم ها، طول بزرگترین کروموزوم، طول کوچکترین کروموزوم، نسبت طول بزرگترین به کوچکترین کروموزوم، میانگین نسبت بازوی بلند به کوتاه و تقارن کاریوتیپی در هر جمعیت مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده، عدد پایه کروموزومی در تمام جمعیت های مورد مطالعه x=9 و تعداد کروموزوم ها ۲n=2x=18 بو د. کروموزوم های ژنوم ۴ جمعیت از نوع متاسانتریک و ساب متاسانتریک بودند. شکل کلی کاریوتیپ ها حاکی از تقارن نسبی کاریوتیپ هر چهار جمعیت است. بر اساس جدول دو طرفه Stebbins همه جمعیت ها در کلاس ۱A قرار گرفتند. بررسی طول نسبی کوتاهترین کروموزوم نشان داد که دو جمعیت لاهیجان و زابل با مقادیر به ترتیب ۶۹/۶۵% , ۶۱/۲۳% متقارن تر از دو جمعیت دیگربوده و ابتدایی ترین کاریوتیپ را نشان می دهد و جمعیت زواره(۵۷/۲۲%) نسبت به سایرین از تقارن کمتری برخوردار است و در عین حال متکامل ترین کاریوتیپ را نسبت به دو جمعیت دیگر نشان می دهد.