سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه ریزی محیطی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

منوچهر فرج زاده – دانشیار گروه جغرافیای دانشگاه تربیت مدرس
وحید فیضی – کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی (اقلیم شناسی)،دانشگاه تربیت مدرس
مریم ملاشاهی – دانشجوی دکتری جنگلداری،دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

شاخصهای مختلف اقلیمی نظیر دما رطوبت و بارندگی در یک محل از عواملی هستند که بر اقلیم آن منطقه تاثیر گذار بوده و شناخت آنها تعیین کننده اقلیم آن منطقه می باشند وقوع پدیده هایی از قبیل افزایش یا کاهش دما بارندگی و غیره طی چند سال یا یک دوره را می توان دلیلی بر تغییر اقلیم آن منطقه دانست هدف این تحقیق مطالعه انحراف احتمالی برخی عناصر رطوبتی و دمایی از حالت نرمال می باشد محاسبات و تحلیل ها برروی میانگین بارش و دما و حداقل و حداکثر دما انجام شده است مقطع زمانی مورد مطالعه دراین تحقیق یک دوره ۴۰ ساله است که بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۲۰۰۵ واقع می گردد و ایستگاه های خوی تبریز و ارومیه را شامل می شود ابتدا سعی شده است با استفاده از روش رتبه ای من – کندال تغییرات داده ها شناسایی شوند و سپس نوع و زمان آن مشخص گردد. نتایج به دست آمده از تحلیل داده ها نشان میدهد که زمان شروع بیشتر تغییرات ناگهانی و از هر دو نوع روند و نوسان بوده است در اکثر ایستگاهها دمای میانگین دارای روند مثبت و بارش روند منفی را نشان میدهد