سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

لیلی گل افشار – دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران مرکز دانشکده هنر و معماری
میرعلیرضا دریابیگی – استادیاردانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز دانشکده هنر و معماری

چکیده:

با در نظرگرفتن جایگاه تزئینات در معماری به عنوان عاملی عینی که نشان دهنده ی شیوه ی تفکر، نوع اعتقادات و سبک زندگی هر دوره می باشد و به ویژه در بناهای مذهبی (کلیسا و مسجد) کارکردی فراتر از زیباسازی بنا پیدا میکند؛ همچنین با توجه به جایگاه ویژه ی این بناهای مذهبی در حاکمیتها برا ساس تفکر دینی، و با پذیرفتن اینکه دورهی حاکمیت دینی کلیسا در اروپا، دوران گوتیک را در بر می گیرد و یکی از اوجهای حاکمیت دینی در ایران، دوره ی ایلخانی بوده است و به طبع در هر دوی این حکومتها، که از نظر تاریخی حدود قرن ۱۲ تا ۱۴ میلادی را شامل می شوند؛ ساخت مسجد و کلیسا در راس امور عمرانی قرار داشت، در پژوهش حاضرتلاش شده است، با وجود شباهت هایی چون؛ ارجحیت ساخت بناهای مذهبی، تمایل به مرتفع سازی و پرداخت به جزئیات تزئینات و طبیعتا تفاوت هایی چون چگونگی استفاده از مصالح و شیوه ی پرداخت و نیز پیشینه تاریخی هر دوره، وآنچه از اجداد یونانی و بین النهرینی خود به ارث برده اندو از نظر نوع تفکر دینی و شکل بیان مفاهیم قدسی، نهایتا با مطالعه ای تطبیقی از مناظر گوناگون، تصویری روشن از موضوع مورد مطالعه، به دست دهد. روش-ابزار پژوهش حاضر، اسنادی کتابخانه ای و رویکرد آن، توصیفی تحلیلی بوده است.