سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسین خلیلی شایان – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه تهران
ندا شیخ رضا زاده نیکو – دانشجوی کارشناس ارشد سازه های آبی دانشگاه تربیت مدرس
ابراهیم امیری تکلدانی – دانشیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران

چکیده:

دیواره های سپری از جمله تمهیداتی هستند که به منظور کاهش نشت ، زیرفشار و شیب خروجی در پی نفوذ پذیر سازه های ابی مورد استفاده قرار می گیرند. برای بررسی اثرات این سازه ها در کاهش مقادیر پارامترهای فوق ، آزمایش های مختلف بر روی یک مدل آزمایشگاهی از پی یک بند انحرافی به همراه حل معادله لاپلاس با روش اجزای محدود در شرایط مختلف بار آبی بالادست ، طول و موقعیت دیواره های سپری انجام شد. مقادیر نیروی زیر فشار و شیب خروجی بر بنای نتایج آزمایشگاهی برای تعیین کارایی روش اجزای محدود در برآورد پارامترهای فوق مورد بررسی قرار گرفتند . نتایج نشان دهنده کارایی مناسب نرم افزار در تعیین مقادیر پارامترهای مورد نظر از روش اجزای محدود است. نتایج تحقیق نشان داد که بهترین مکان قرار گیری دیواره سپری جهت کاهش نشت و شیب خروجی در انتهای کف بند و جهت کاهش زیر فشار بالادست کف بند است. بررسی ها بر مبنای نتایج تحلیل اجزای محدود نشان می دهد که جهت افزایش ضرب ایمنی سازه در برابر هر یک از اثرات زیر نیروی فشار دبی نشت و گرادیان خروجی یک زاویه تمایل بهینه منحصر بفرد برای دیواره سپری به طول ثابت وجود دارد که مقدار این زاویه به موقعیت زاویه در طول کف بند نیز بستگی دارد. تاثیر موقعیت ، عمق و زاویه تمایل دیواره سپریبر مقدار دبی نشت ، نیروی زیر فشار و گرادیان خروجی در قالب نمودارهای بی بعد نشان داده شده است.