سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی دهقانی جوزم – عضو هیئت علمی دانشکده معدن و متالورژی، عضو مرکز پژوهش سنگ آهن، دانشگاه
محمدمهدی دیبند خسروی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافق، عضو مرکز پژوهشی سنگ آهن

چکیده:

آسیای خودشکن چغارت در مدار بسته با سرند ارتعاشی، باراولیه جداکننده های مغناطیسی این خط را تهیه می کند. تجربیات سال های گذشته نشان داده است که این آسیا قادر به خردایش بار اولیه مورد نظر در طراحی اولیه کارخانه، با ظرفیت پیش بینی شده، نیست. نتیجه مطالعات اولیه نشان داده است که کانسنگ با نسبت بالای Fe به FeO موجب کاهش ظرفیت آسیا می شود. همچنین وجود فراکسیون دانه درشت (۳۰۰μm+) در محصول آسیا موجب کهش عیار و افزایش فسفر کنسانتره شده است. در این تحقیق ضمن مرور عملکرد کارخانه در دوره های گذشته، با اعمال تغییراتی امکان افزایش خ ردایش در این مدار بررسی شده است. به این منظور کاهش عرض چشمه های سرند از ۱ به ۰/۷ میلیمتر بررسی گردید. مقایسه داده های مدار قبل و بعد از تعویض سطوح سرندی نشان داد که میزان مواد کوچکتر از ۳۰۰ میکرون در محصول آسیا به طور نسبی کاهش یافته است. به منظور بررسی تأثیر افزایش گ لوله بر عملکرد آسیای خودشکن در سه مرحله، حدود ۶، ۱۰ و ۷ تن گلوله های به قطر ۱۰۰ میلیمتر به آسیا اضافه شد. مشاهده گردید که افزودن گلوله به آسیا موجب کاهش توان کشیده شده از موتور و افزایش ظرفیت آن تا حدود ۵۰ تن بر ساعت می گردد. تأثیر این تغییر بر ابعاد محصول آسیا به میزان گلوله شارژ شده بستگی دارد. بطور کلی محصول آسیا در اثر افزودن گلوله درشت تر می شود.