مقاله مطالعه بیوانفورماتیکی ژن Wdhn13 در گونه های دیپلوئید، تتراپلوئید و هگزاپلوئید گندم با استفاده از روش Insilco AFLP Analysis که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۱۵ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه بیوانفورماتیکی ژن Wdhn13 در گونه های دیپلوئید، تتراپلوئید و هگزاپلوئید گندم با استفاده از روش Insilco AFLP Analysis
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروتئین های LEA
مقاله مقاومت به خشکی
مقاله گندم
مقاله Insilco AFLP Analysis

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلک ناز مهران
جناب آقای / سرکار خانم: مهرابی علی اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: کهریزی دانیال
جناب آقای / سرکار خانم: نصراله نژاد علی اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: یاری خیراله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ژن Wdhn13 کد کننده پروتئین های گروه  LEA 2 می باشد. پروتئین های LEA اولین بار در گندم و پنبه به عنوان پروتئین های تجمعی در اواخر دوره جنینی شناسایی و مطرح شدند. ساختار اولیه پروتئین های LEA شامل دمین های اولیه باردار و بدون بار از آمینواسیدهای قطبی باقی مانده اما غیرآبدوست می باشد، که دلالت برآبدوست بودن پروتئین های LEA دارد.
مواد و روشها: در این تحقیق روابط فیلوژنتیکی و بیوانفورماتیکی ژن Wdhn13 در ۸ گونه گندم مطالعه شد و جهت آنالیزهای مولکولی ۳ آنزیم برشی HindIII با سایت برش ALBI ,aagctt با سایت برشی agct و TaqI با سایت برشی tcga استفاده شد و توسط نرم افزار بیولوژیکی CLC به صورت Insilco و در شرایط خارج آزمایشگاهی به توالی ها اعمال شد.
یافته ها: نتایج حاصل از آنالیزهای فیلوژنتیکی بر اساس الگوریتم UPGMA نشان دهنده این موضوع بود که گندم های مورد بررسی از لحاظ این ژن در ۳ گروه قرار دارند. که گروه اول شامل ۴ رقم گندم نان (توالی موجود در NCBI) گندم سرداری، گندم دوروم شوش و گندم دوروم بروجرد، گروه دوم شامل ۱ رقم وحشی اورارتو و گروه سوم شامل ۲ رقم نان گنبد و دیکوکوئیدز بودند.
نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نمایانگر ارتباط ویژه و نزدیکی بعضی گونه های مورد مطالعه بود.