مقاله مطالعه بیماری های باکتریایی مزارع تکثیر و پرورش قزل آلای رنگین کمان در استان مازندران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۱ در میکروبیولوژی دامپزشکی (پژوهشنامه دامپزشکی گرمسار) از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: مطالعه بیماری های باکتریایی مزارع تکثیر و پرورش قزل آلای رنگین کمان در استان مازندران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رودخانه هراز
مقاله قزل آلای رنگین کمان
مقاله عفونت های باکتریایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلطانی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: حاضری مریم
جناب آقای / سرکار خانم: شریف پور عیسی
جناب آقای / سرکار خانم: میرزرگر سیدسعید
جناب آقای / سرکار خانم: شهره پولین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عفونت های باکتریایی ۶ مزرعه از مزارع قزل آلای استان مازندران واقع در حاشیه رودخانه هراز در طی سه فصل بهار و تابستان و پاییز سال ۱۳۹۰ مورد مطالعه قرار گرفت. برای این منظور در هر فصل ۲ مرتبه و هر مرتبه از تعداد ۱۰ نمونه ماهی بیمار نمونه گیری بعمل آمد. مشاهدات بالینی، کالبدگشایی، انجام کشت باکتریایی و شناسایی جدایه های باکتریایی جداسازی شده مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که از نظر بالینی در کالبدگشایی ماهیان مبتلا و مورد نمونه گیری، علائم خونریزی در روده ها، کبد کم رنگ و گاهی خال دار و نیز تجمع مایع خونی در محوطه شکمی قابل مشاهده بود. در مطالعات باکتری شناسی، از مجموع ۳۶۰ نمونه ماهی مورد آزمایش از تعداد ۱۸۸ نمونه آنها عوامل باکتریایی گرم مثبت و منفی جداسازی گردید که از این تعداد ۱۴۹ جدایه آن را کوکسی های گرم مثبت شامل استرپتوکوکوس اینیایی (۵۱ جدایه)، لاکتوکوکوس گارویه (۷ جدایه) و استافیلوکوکوس (گونه های ارئوس و اپیدرمیدیس ۹۱ جدایه) و ۳۹ مورد را باکتری های گرم منفی شامل آئروموناس هایدروفیلا (۲۰ جدایه)، یرسینیا راکری (۱۴ جدایه) و ویبریو آنگوئیلاروم (۵ جدایه) تشکیل داد. در آزمایشات آنتی بیوگرام همه جدایه های باکتریایی فوق الذکر نسبت به انروفلوکساسین و فلمکوئین حساس بودند. در حالی که درجه حساسیت آن ها به پنی سیلین و اریترومایسین متفاوت بود. فراوانی کل ابتلا مزارع تحت مطالعه به عفونت های باکتریایی فوق الذکر برابر ۵۲٫۲۲ درصد و بیشترین فراوانی کل مزارع به عفونت های ناشی از استافیلوکوکوزیس (۲۵٫۲۷ درصد) و استرپتوکوکوزیس/ لاکتوکوکوزیس (۱۶٫۱۰ درصد که دارای علائم کوری، بیرون زدگی چشم، تیرگی پوست، تورم شکم و پرولاپس مخرج و کاهش تحرک بودند) بود. بعلاوه فراوانی فصلی ابتلا مزارع فوق الذکر به عفونت های باکتریایی مذکور در فصول بهار، تابستان و پاییز به ترتیب ۴۰٫۸۳ و ۶۶٫۶۶ و ۴۹٫۱۶ درصد بود. نتایج این تحقیق بیانگر بروز بیماری های باکتریایی متنوعی در مزارع قزل آلای حاشیه رودخانه هراز می باشد.