مقاله مطالعه بیان اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 در سلول های آستروگلیال موش های C57BL/6 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در مجله علوم پزشکی مدرس، آسیب شناسی زیستی (علوم پزشکی مدرس) از صفحه ۳۶ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: مطالعه بیان اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 در سلول های آستروگلیال موش های C57BL/6
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آستروسیت ها
مقاله لیپو پلی ساکارید
مقاله اینترلوکین ۲۰R1
مقاله اینترلوکین ۲۰R2

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدنیک فرجام بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: ابتکار معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: صابونی فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: پورپاک زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: خیراندیش مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: آستروسیت ها بیشترین سلول های موجود در مغز هستند. این سلول ها قادرند التهاب سیستم اعصاب مرکزی را وابسته به سایتوکین هایی که تولید می کنند آغاز یا مهار نمایند. انتقال پیام اینترلوکین ۱۹، اینترلوکین ۲۰ و اینترلوکین ۲۴ از طریق اتصال به یک گیرنده هترودایمر متشکل از زنجیره a اینترلوکین ۲۰R1 و زنجیرهb  اینترلوکین ۲۰R2 صورت می گیرد. مطالعات گذشته روشن نموده است که انتقال پیام توسط این کمپلکس های گیرنده واکنش های ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد؛ اما اعمال زیست شناختی اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 در مغز تاکنون روشن نشده است. به عنوان اولین مرحله برای شناخت نقش این گیرنده های سایتوکینی در مغز، بیان گیرنده های اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 توسط آستروسیت های موش C57BL/6 بررسی شد.
مواد و روش ها: در این تحقیق آستروسیت ها و رده سلولی آستروسیتوما ۱۳۲۱N1 توسط پپتید میلین الیگودندروسیت گلیکوپروتئین، لیپو پلی ساکارید و GM-CSF تحریک شدند و تولید پروتئین گیرنده های اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 به روش فلوسیتومتری بررسی شد. همچنین تاثیر لیپو پلی ساکارید بر تولید mRNA این گیرنده های سایتوکینی توسط آستروسیت با استفاده از روش RT-PCR مطالعه شد.
نتایج: برای اولین بار در این مطالعه نشان داده شد که آستروسیت ها قادرند mRNA اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 نه تنها در پاسخ به تحریک لیپو پلی ساکارید بلکه در غیاب آن نیز بیان نمایند. به علاوه؛ بیان پروتئین اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 بر سطح آستروسیت ها و رده سلولی آستروسیتوما ۱۳۲۱N1 تشخیص داده نشد.
نتیجه گیری: mRNA اینترلوکین ۲۰R1 و اینترلوکین ۲۰R2 به طور ساختاری و دایم در آستروسیت ها بیان می شود.. از آن جایی که در بیشتر فرآیندهای نوروپاتولوژیک آستروسیت ها و سایتوکین های التهابی نقش دارند این یافته ها که برای اولین بار گزارش می شود در تحقیقات آینده اهمیت ویژه ای دارد.