سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فرانک طهماسبی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز
پیمان حسیبی – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید چمران اهواز
موسی مسکرباشی – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

این آزمایش با هدف بررسی اثر تنش شوری بر ماده خشک و برخی مکانیسمهای القای تحمل یا ایجاد حساسیت در ژنوتیپهای مختلف کلزا در سال زراعی۸۸-۸۷ در گلخانه داشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول ژنوتیپ شامل هایولا ۴۰ RGS0003 و شیرالی و فاکتور دوم آبیاری با آب شور در چهار سطح(شاهد ۵۰ ، ۱۰۰ و ۱۵۰میلی مولار) در مرحله اواخر گلدهی از دو منبع شوریCaCl و ۲ NaCl به نسبت مساوی بود. نتایج نشان داد آبیاری با آب شور باعث کاهش معنیدار وزن خشک، پتانسیل اسمزی و محتوای نسبی آب در هر سه ژنوتیپ شد. همچنین قندهای محلول تا سطح شوری ۱۰۰ میلی مولار افزایش قابل توجهی یافت ولی در سطح ۱۵۰ میلی مولار بطور معنیدار کاهش یافت. آبیاری با آب شور میزان پرولین را طی سطوح مختلف شوری افزایش داد. همچنین در سطوح ۵۰ و ۱۰۰ میلی مولار، پرولین سبب کاهش معنی دار پتانسیل اسمزی شد و در سطوح شوری ۵۰ و ۱۰۰ میلی مولار، قندهای محلول بطور معنی داری باعث افزایش فشار اسمزی شدند. ژنوتیپ شیرالی در سطوح شوری ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی مولار بالاترین میزان تجمع پرولین، قندهای محلول، محتوای نسبی آب و کمترین میزان پتانسیل اسمزی برگ را دارا بود. نتایج حاصله نشان دهنده نقش مؤثر پرولین و قندهای محلول در کاهش پتانسیل اسمزی و حفظ محتوای نسبی آب برگ بود. هر چهار مکانیسم مورد بررسی شامل تجمع پرولین، تجمع قندهای محلول، حفظ محتوای نسبی آب و منفیتر شدن پتانسیل اسمزی، در القای تحمل به تنش شوری در ژنوتیپ شیرالی مؤثرتر ارزیابی گردیدند.