مقاله مطالعه امکان سازگاری ماهی پافر (Tetraodon biocellatus) به محیط آب شیرین که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در زیست شناسی دریا (بیولوژی دریا) از صفحه ۲۹ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: مطالعه امکان سازگاری ماهی پافر (Tetraodon biocellatus) به محیط آب شیرین
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلول های کلراید
مقاله اجسام مالپیگی
مقاله سازش پذیری
مقاله Tetraodon biocellatus

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی مینو
جناب آقای / سرکار خانم: شمسایی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: سلطانی امین
جناب آقای / سرکار خانم: افسر علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این بررسی اثر تغییرات شوری بر برخی شاخص های رشد و بقا ماهی پافر (Tetraodon biocellatus) در قالب یک طرح آزمایشی مطالعه گردید که در آن مقادیر صفر، ۵، ۱۰ و ۱۵ گرم نمک دریا در لیتر، تیمارهای آزمایش را تشکیل دادند. ۳۶ قطعه بچه ماهی مورد استفاده در این آزمایش از یک مولد ماده تولید شده بودند که متوسط وزن و طول اولیه آن ها به ترتیب ۲ گرم و ۲٫۵ سانتی متر بود. شاخص های طول، وزن، رشد و بقا، به صورت هفتگی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین اثر شوری بر سلول های کلراید آبشش و اجسام مالپیگی کلیه ها نیز بررسی گردید. نتایج حاصله حاکی از آن بود که با افزایش شوری، تعداد سلول های کلراید آبشش ها افزایش و تعداد اجسام مالپیگی کلیه ها کاهش یافته بودند. بیش ترین رشد طولی در شوری ۱۰ قسمت در هزار و بیش ترین بقاء در شوری ۵ قسمت در هزار مشاهده شد. اختلافات ایجاد شده در شاخص طول ماهی ها توسط تیمارهای مختلف معنی دار نبود (P<0.05)، ولی در مورد شاخص وزن، اختلافات مذکور از هفته چهارم به بعد معنی دار گردیدند (P<0.05) که البته این اختلافات در هفته-های پنجم و ششم بسیار معنی دار شدند. همچنین تیمارهای آزمایشی در مورد شاخص بقاء اختلافات معنی داری را سبب نشدند (P<0.05). نتایج نشان داد که ماهی پافر در برابر تغییرات شوری آب از صفر تا ۱۵ گرم در لیتر تلفات چشمگیری نداشت که این موضوع حاکی از سازش پذیری گونه مذکور به تغییرات شوری است. لذا به نظر می رسد امکان نگهداری این ماهی در آکواریوم های آب شیرین میسر باشد.