سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد
نسرین انتظاری زنوز – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس
سیدمحمدحسین آیت اللهی – عضو هیئت علمی دانشکده معماری دانشگاه یزد

چکیده:

در شهر یزد، بناهای فراوانی در سطوح مختلف جامعه، کنار یکدیگر قرار گرفته است و این بافت شهری تاریخی در میان شهرهای دیگر ایران، نادر است. برای حراست از این میراث جهانی، اقداماتی جهت احیای آن صورت گرفته است. برای نمونه خانه رسولیان، مرتاض و چند خانه مجاور آن به دانشکده هنر و معماری و خانه های متعددی به هتل و رستوران، تغییر کاربری یافته است و این امر، قدم مؤثری در حفظ آن می باشد. احیای چنین بناهایی در راستای حفاظت از آن، با مشکلاتی روبرو می باشد که یکی از آنها، مواجهه با بخش های زمستان نشین و تابستان نشین می باشد که به دلیل جهت گیری خاص این بناها در راستای قبله و حضور نظام کوچ در زندگی گذشته ایجاد شده است. در اعمالکاربری های جدید این بناها جهت احیای آن، فضاهای موجود در تمام طول سال مورد استفاده قرار می گیرد و اغلب در نیمی از سال، منجر به مصرف بیش از حد انرژی های تجدیدناپذیر خواهد شد. در این نوشته سعی می شود خانه لاری ها واقع در مجموعه هنر و معماری فعلی، معرفی گشته، پنج دری و سه دری های اطراف آن که در قسمت زیرزمین این خانه قرار گرفته است و جزء فضاهای تابستان نشین محسوب می گردد؛ مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. در ادامه راهکارهایی برای مناسب سازی این فضاها جهت استفاده سالانه، با به حداقل رساندن مصرف انرژی های تجدیدناپذیر، پیشنهاد و صحت راهکارهای معرفی شده با روش های محاسباتی، تصدیق و تثبیت گردد.بدین صورت علاوه بر حفظ و احیای این بناها، قابلیت استفاده از فضاهای زمستان نشین و تابستان نشین در تمام طول سال بدست می آید و مصرف انرژی های تجدید ناپذیر به حداقل خواهد رسید