سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدحسین بیجه کشاورزی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه زابل
سیدمحسن موسوی نیک – عضو هیئت علمی دانشگاه زابل

چکیده:

اسفناج گیاه بومی ایران است و از اوائل قرن اول میلادی کم کم به نقاط دیگر دنیا راه یافت، بطوریکه در تاریخ مسطور است اسفناج در قرن هفتم در چین و در قرن دوازدهم در اسپانیا کشت می شده است. اسفناج گیاهی است یکساله دارای ساقه ای راست به ارتفاعنیم متر که برگهای آن پهن و نرم مثلثی شکل به رنگ سبز می باشد. یافتن گیاهان مقاوم به شوری در مراحل مختلف رشد میتواند راهی مناسب در جهت افزایش بهرهوری از آبهای شور باشد. پاسخ گیاهان مختلف در مرحله جوانهزنی به شوری نیز میتواند متفاوت باشد. به منظور بررسی اثر تنش شوری بر جوانه زنی (درصد و سرعت) و خصوصیات گیاهچههای (طول ریشهچه، طول ساقهچه، وزن تر و خشک) اسفناج، آزمایشی در سال ۱۳۸۹ در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه زراعت دانشگاه زابل انجام گرفت تیمارهای آزمایشی شامل ۴ سطح شوری ( ۰ ،۵۰ ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیمولار) ناشی از نمک کلرید سدیم بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که بیشترین و کمترین درصد و سرعت جوانه زنی، طول ساقهچه و ریشهچه همچنین وزن تر و خشک گیاهچه به ترتیب مربوط به تیمار شاهد و ۱۵۰ میلیمولار بود که بیانگر حساسیت این گیاه به شوری است. کلیه دادههای حاصل با استفاده از نرم افزارSAS تجزیه و مقایسه میانگینها با آزمون دانکن در سطح احتمال ۵ درصد انجام گرفت.