سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمد جواد آروین – هیات علمی پژوهشکده باغبانی
ابومسلم بیدشکی – کارشناس ارشد باغبانی
کبری مقصودی – کارشناس ارشد زراعت
بتول کرامت – هیات علمی بخش زیست شناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

تنش خشکی مهمترین عاملی است که در بیشتر مراحل رشد گیاهان زراعی در مناطق خشک و نیمه خشک باعث محدودیت در رشد و دستیابی به عملکرد بالا میگردد. گیاه سیر یکی از مهمترین محصولات خانواده پیاز به شمار میرود و وجود خواص متعدد دارویی و مزه خاص سیر سبب استفاده از آن در جوامع مختلف گردیده است. در این تحقیق، تاثیر مصرف ایندول ۳ – بوتریک اسید (IBA) در دو سطح ( ۰ و ۱۰۰ پیپیام) بصورت محلولپاشی در ۳۰ روز پس از کاشت بر رشد و میزان ماده مؤثره آلیسین در گیاه سیر تحت شرایط تنش خشکی (آبیاری معمول و کاهش ۴۰ درصدی آبیاری)، در منطقه جیرفت، به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار مطالعه گردید. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث کاهش معنیدار عملکرد پیاز، وزن تر بوته و وزن تر ریشه گردید، ولی تاثیر معنیداری بر درصد آلیسین نداشت. در مقابل IBA در شرایط عدم تنش خشکی باعث افزایش معنیدار کلیه پارامترهای اندازه گیری شده گردید، ولی تحت شرایط تنش خشکی IBA تاثیر چندانی بر افزایش عملکرد محصول نداشت. در شرایط عدم تنش، IBA به ترتیب باعث افزایش ۳۰ و ۱۹ و ۲۵ درصدی وزن تر بوته، عملکرد پیاز و مقدار آلیسین گردید.