سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مدیریت کنترل آفات

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا زمانی – بخش گیاه پزشکی – دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان – عضو انجمن پ
کمال احمدی – بخش گیاه پزشکی – دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان
الهام سالاری – بخش گیاه پزشکی – دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان – عضو انجمن پ
غلامحسین شهیدی بنجار – بخش گیاه پزشکی – دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

استفاده بی‌رویه از سموم شیمیایی در کنترل آفات گیاهی منجر به ایجاد اثرات مخرب زیست محیطی بسیار شده است. لذا یافتن جایگزین مناسب برای کاهش جمعیت آفات امری ضروری خواهد بود. اکتینومیست ها نقش بسزایی در کنترل بیولوژیک پاتوزن های این بازیگر سیاسی و حشرات آفت بر عهده دارند. لیکن لازم است جهت درک اثرات جانبی این عوامل کنترل بیولوژیک به سوی دشمنان طبیعی، علاوه بر بررسی تأثیرات کشنده آن ، تسهیلات ممکن روی بیولوژی دشمنان طبیعی نیز بررسی شود. در این مطالعه تاثیر ایزوله اکتینومیست ۱۰۱ Streptomyces plicatus strain نه بیولوژی سن شکارگر Deraeocoris lutescens )Hemiptera: Miridae مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که این ایزوله تصویر مردی دارای طول دوره جنینی سن شکارگر ندارد (فرمول در متن اصلی مقاله). این در حالیست که میانگین در صد تخم‌های تفریخ شده در پست‌های تیمار شده با ایزوله اکتینومیست ۱۰۱ به طور معنی دار نسبت شاهد کاهش یافت (فرم و در متن اصلی مقاله). همچنین نتایج نشان داد که بین تیمار شاهد و تیمار ایزوله اکتینومیست ۱۰۱ از نظر تأثیری روی طول دوران پوران تفاوت معنی‌دار مشاهده نمی‌گردد ( هرمز در متن اصلی مقاله). آزمایشات انجام شده همچنین نشان می‌دهد که ایزوله ۱۰۱ S. plicatus strain فاقد اثرات جانبی قابل ملاحظه بر روی بیولوژی سن شکاری D.Lutescens است. از این رو در صورت مثبت بودن سایر مطالعاتی ایمنی زیست‌محیطی، استفاده از این عامل کنترل بیولوژی در برنامه مبارزه تلفیقی IPM به همراه سن شکاری D. Lutescens تأثیری در کاهش کارایی این دشمن طبیعی نخواهد داشت.