سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی و توسعه پایدار (فرصتها و چالشهای پیش رو)

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسین نعمتی – عضو هیات علمی گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
محمدمهدی مهربخش – کارشناس ارشد زراعت، شرکت نشا جهان گستر اول
مهسا اقحوانی شجری – دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی
جبار فلاحی – دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی

چکیده:

به منظور مطالعه اثرات بستر کاشت و رژیم آبیاری بر خصوصیات رویشی گوجه فرنگی در مرحله رشد گیاهچه،۳ بر پایه * آزمایشی در سال ۱۳۸۸ در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد بصورت فاکتوریل ۲طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایش عبارت بودند از بستر کاشت (پیت، کوکوپیت، خاک باغچه) و رژیم آبیاری ( ۴۸ و ۷۲ ساعت). نتایج آزمایش نشان داد که در رژیم آبیاری ۴۸ ساعت، بیشترین مقادیر وزن خشک برگ ۰/۶۵ گرموزن خشک ساقه۰/۲۹ گرم ،وزن خشک ریشه ۰/۲۸ گرم ،به دست آمد و از نظر سایر صفات مورد مطالعه نیز این تیمار دارای برتری نسبی بود. در بین بسترهای کاشت مورد مطالعه بیشترین مقادیر وزن خشک برگ ۰/۶۶گرم ،وزن خشک ساقه ۰/۲۹ گرم وزن خشک ریشه ۰/۲۶ گرم سطح برگ۲۰۱سانتی مترمربع) و طول ساقه ۶/۳۲ سانتی متردر بستر کاشت پیت و بیشترین تعداد میانگره ۱۲/۵۱عدد در هر گیاهچه) ودرصد سبز شدن ۱۰۰% در بستر کاشت کوکوپیت مشاهده شد. همچنین کمترین مقدار اکثر صفات مورد بررسی دربستر کاشت خاک به دست آمد. نتایج اثرات متقابل نشان داد که بیشترین مقدار اکثر شاخص های مورد مطالعه درگیاهچه های کشت شده در بستر کاشت پیت که هر ۴۸ ساعت یکبار آبیای شده بودند حاصل شد. به طور کلی نتایج این مطالعه بیانگر بهبود خصوصیات رشدی گیاهچه گوجه فرنگی در بسترهای کاشت پیت و کوکوپیت بود.