سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهروز دادمند – کارشناس ارشد سازه، دانشگاه رازی کرمانشاه
حسن پناه پور – کارشناس ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه تبریز
مسعود پوربابا – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

با پییشرفت روزافزون علوم مهندسی و به تبع آن افزایش عمر مفید سازههاا ییااز باه بهیاازز ساازه هااز موواوب بایش از پایش احیاس میشوب. بییارز از اعضاز سازهاز قدیمی به علت ترک خوربگی بتن زیا زبگای م یلگربهاا و یاا ساایر عواما و آسیبها یمیتوایند ظرفیت باربرز طراحی اولیه را بر آوربه یمایند. به علاوه اوزاز سازهاز بییارز از ساختمانها و پا هااز بتنی ظرفیت باربرز کافی وهت تطبیق کام آیها با استایداربهاز آئینیامهاز یوین را بر آوربه یمیکنند. ارتقاء لرزهاز و تامین آرماتور بو بلی اصلی هیتند که با عملیات بهیازز تامین میگربید . بر این راستا همواره ستون به عنوان المان اصلی سازه کهیقش محورز بر پایدارز آن بارب و همچنین به عنوان المایی که مح تمرکاز تانش هاسات کاایون تووهاات کارشناساان امار مقاومسازز میباشد. یکی از متداولترین روشهاز مقاومسازز ستونهاز بتن میلح تکنیک غلافبندز )ژاکتین ( میباشادکه بعنوان یکی از روشهاز غلافبندز چه بر ایران و چه بر سایر کشورها کماکان به عنوان یکی از اصلیتارین روش هااز مقاومسازز به شمار میروب که تاثیر مثبت ایجاب غلاف بتنی پیرامون یک ستون بتن میلح هم بر افزایش ظرفیت باربرز و هم بر افزایش شک پذیرز آن به اثبات رسیده است