سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نرگس بنائیان – دانشجویان کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه تهران
مرتضی زنگنه –

چکیده:

در این مطالعه از روش تحلیل پوششی دادهها به منظور تعیین کارایی فاکتور عمر تراکتور و ماشینهای کشاورزی مورد استفاده در مزارع سیبزمینی استان همدان استفاده شد. از عمر تراکتور و ۷ ماشین مورد استفاده در مراحل مختلف شامل: گاوآهن برگرداندار، غده کار سیبزمینی، کودپاش شیمیایی، سمپاش پشت تراکتوری، فاروئر (معروف به پارو یا شیپر یا خاکده)، سرزن و سیبکن به عنوان ورودی و عملکرد محصول، بهرهوری اقتصادی وبهرهوری انرژی به عنوان خروجی مدل بکار گرفته شد. بر اساس میزان کارایی عمر سیستم ماشینی و تاثیر آن بر شاخصهای خروجی مورد نظر، مزارع به دو دستهی کارا و ناکارا تقسیم شدند که ۳۸ % مزارع بهصورت ناکارا درحال فعالیت بودند. مزارع ناکارا عمدتا به دلیل فرسودگی سیستم ماشینی خود نتواستهاند شاخصهای عملکردی قابل قبولی از خود بروز دهند، در حالی که مزارع کارا با استفاده از ادوات با عمر بهینهی آنها یا حداقل نزدیک به آن شرایط خوبی برای خود ایجاد کردهاند به نحوی که علاوه بر سوددهی خوب، بهرهوری مطلوبی نیز در زمینهی انرژیو هزینه دارند و در مقیاس کلان به نفع کشور (در جهت صرفه جویی منابع و بازدهی مطلوب) در حال تولید هستند. نتایج نشان داد که بیشترین استفادهی افراطی از سیستم مکانیزه مربوط به تراکتورها و گاوآهنهای برگردان دار می-باشد که با جلوگیری از استفادهی تراکتورها و ماشینهای فرسوده میتوان میزان عملکرد و بهرهوری انرژی را تا حدود ۷۰ % و بهرهوری هزینه را تا دوبرابر افزایش داد و از صرف هزینههای اضافی برای مدیریت و تعمیر و نگهداری تراکتورها و ماشینهای فرسوده خودداری نمود