سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

ربابه جعفری – دانشگاه اصفهان, گروه زمین شناسی
موسی نقره ئیان – عضو هیئت علمی انشگاه اصفهان، گروه زمین شناسی
محمدعلی مکی زاده – دانشگاه اصفهان، گروه زمین شناسی
رضوان مهوری – دانشگاه اصفهان، گروه زمین شناسی

چکیده:

اسکارن بامسر در پهنه دگرگونه های زون ساختاری سنندج سیرجان در جنوب غرب اراک قرار داشته و در رده بندی کلاسیک اسکارنها از نوع اسکارن های کلسیک تنگستن دار است. کانیهای اصلی تشکیل دهنده گارنت+ کلینوپیروکسن+ اپیدوت+ آمفیبول+ کلریت+کلسیت+ کوارتز است که بافت های گرانو بلاستیک و پوئی کیلوبلاستیک را نشان میدهند. حضور کانیهایی همچون اپیدوت کوارتز در این سنگ ها موید شرایط اکسیدان تشکیل می باشد. دگرسانی گارنت به کلسیت افزایش ۲CO محیط را نشان میدهد. مطالعات پاراژنتیکی، تشکیل اسکارن بامسر را در ۴ مرحله نشان داد. مرحله ۱: کلینوپیروکسن± گارنت± کوارتز. مرحله ۲: گارنت± کوارتز± کلینوپیروکسن± اپاک. مرحله ۳: اپیدوت- آمفیبول-کلریت- کوارتز± اپاک. مرحله ۴: کلسیت- کوارتز. همیافتی این کانیها به صورت رگچه ای در شیست نشان دهنده اسکارن از نوع تراوشی است.که در فضای ناشی از برشی شدن شیست ها اسکارن تشکیل شده است.