سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسن براتی – دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
حسین ارزانی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
رمضان ذاکری – دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
علیرضا اولیایی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

با توجه به برداشت غیر اصولی از منابع طبیعی تجدید شونده ، شاهد تخریب و کاهش تولید مراتع هستیم، رفع این مشکلات انجام عملیات اجرایی اصلاح و یا تغییر شیوه بهره برداری را می طلبد که این نیز نیاز به شناخت ویژگی های پوشش گیاهی مراتع دارد. با توجه به هدف از مطالعه که بررسی ویژگی های پوشش گیاهی، ارزیابی و مدیریت در منطقه بود، زیر حوزه سوهان- لهران در محدوده طول های جغرافیایی ۳۰ و ’۳۴ و ْ ۵۰ تا ۰۰ و’۶۰ و ْ۵۰ و عرض های ۳۰ و ’۱۰ و ْ ۳۶ تا ۰۰ و’۱۸ و ْ۳۶ با مساحت ۷۵۲۴ هکتار انتخاب گردید. در این مطالعه پس از تعیین تیپ های گیاهی با استفاده از روش ژئومورفولوژی (واحد کاری) عملیات میدانی انجام و فاکتورهای درصد پوشش گیاهی، ترکیب گیاهی، وضعیت مرتع، گرایش وضعیت مرتع، وضعیت فرسایش خاک، تولید گیاهان قابل چرای دام، علوفه قابل دسترس، خوشخوراکی گیاهان و در نهایت ظرفیت چرایی هر تیپ مشخص گردید در گام بعد برای هر تیپ گیاهی برنامه های مدیریتی و یا اصلاحی مناسب، مطابق با وضعیت تیپ های گیاهی پیشنهاد شد. به طور کلی در منطقه ۹ تیپ گیاهی شناسایی شد که تیپ های Hordeum marinom-Poa bulbosa و glaucus Stipa barbata-Senesio به ترتیب با مقادیر۸۶/۳۷ و ۴۶/۲۸ بیش ترین و کم ترین درصد پوشش را داشتند. همچنین وضعیت مرتع نشان داد که ۸ تیپ دارای وضعیت متوسط و دیگری وضعیت ضعیف دارد، مطالعه ترکیب گیاهی منطقه نیز ۲۴% گیاهان را کلاس I، ۱۸٫۴% کلاس II و ۵۷٫۶% کلاس III نشان می دهد. در نهایت نیز با توجه به وضعیت تیپ ها انجام روش مرتعداری طبیعی در تیپ های دارای وضعیت متوسط و انجام روش مرتعداری مصنوعی نظیر؛ قرق در تیپ نهم پیشنهاد می گردد.