سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد محمدزاده مقدم – دانشجوی کارشناس ارشد ژئوفیزیک، دانشگاه تهران
محمود میرزایی – دانشیار دانشگاه اراک دانشکده علوم پایه گروه فیزیک
بهروز اسکویی – استادیار موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران
حمیدرضا شبرنگ – دانشجوی کارشناس ارشد ژئوفیزیک، دانشگاه تهران

چکیده:

عملیات مغناطیسسنجی به عنوان بخشی از برنامه توسعه انرژی زمینگرمایی در منطقه محلات انجام شد. این عملیات به منظور شناسایی دقیق نواحی مستعد زمینگرمایی، در محدوده اطراف چشمههای آبگرم شمال شرق محلات در منطقهای به وسعت حدود ۲۵۰ کیلومترمربع انجام و در مجموع بیش از ۴۰۰۰ ایستگاه مغناطیسسنجی در امتداد ۱۰ پروفیل بلند جمعا به طول ۱۶۰ کیلومتر برداشت شد. تصحیحات و پردازشهای لازم روی دادهها صورت گرفت، تا با استفاده از نقشههای مختلف بیهنجاریهای مغناطیسی بدست آمده، بتوان به ویژگیهای ساختاری سیستم زمینگرمایی منطقه و همچنین عمق و پارامترهای منبع زمینگرمایی پی برد. در این پژوهش دادههای حاصل از عملیات مغناطیسسنجی زمینی با استفاده از دو روش بسیار کاربردی اویلر و ورنر مورد تفسیر کمی و کیفی قرار گرفته است. نتایج تخمین عمق منبع اصلی بیهنجاری بدست آمده با این دو روش، وجود یک منبع زمینگرمایی با عمقی در حدود ۱۰۰۰ متر در منطقه را برآورد مینماید. مقدار شاخص ساختاری بدست آمده با استفاده از روش اویلر، مؤید این است که منبع بیهنجاری داری شکلی شبیه به یک استوانه مخروطی است. عدم وجود قطب منفی مغناطیسی بارز در منطقه احتمالا حاکی از گسترش این توده در عمق است. همچنین نتایج این پژوهش نشان میدهد که روش اویلر علاوه بر تخمین عمق بیهنجاری، به بررسی روند تغییر عمق در نقاط مختلف بیهنجاری هم میپردازد.