سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

آمنه بختیار – دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس
فرهاد فرزامیان – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
حسن دلاکه – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر اصفهان
حسین ثمره – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:

امروزه مردم گرایش بسیار زیادی به ساخت مساکن مدرن دارند. البته مدرن در اینجا به مفهوم آنچه سنتی نباشد مطرح است. این در حالی است که گرایشات مردم نسبت به تاریخ و گذشته قابل تامل است. مسکن مدرن با بهره گیری از مصالح جدید و با توجه به فراگیری عمومی مردم اهمیت یافته و مسکن سنتی درگذر زمان، توانایی پاسخگویی به برخی نیازهای مردم را نداشته و ساخت و ساز آن متوقف شده است. مسئله ای که در این پژوهش به آن پرداخته می شود این است که مسکن مدرن و سنتی کدامیک می تواند نیاز زیباشناختی مخاطبین خود را در فضاهای شهری برآورده سازد. اگر مسکن مدرن ازنظر مردم زیباست پس گرایش مردم به خانه های تاریخی و آثار باستانی چگونه توجیه می شود و اگر مسکن سنتی دارای اصول زیباشناختی است چرا در ترکیب معناداری با مسکن مدرن قرار نگرفته است؟ لذا در این پژوهش به بررسی اصول زیباشناختی مسکن سنتی و مدرن پرداخته و در نهایت به سؤالات مطرح شده پاسخ داده خواهد شد. در این تحقیق ابتدا به تعاریف و مفاهیم زیبایی شناسی، و سپس به ارکان زیباشناختی در مسکن سنتی و مدرن پرداخته می شود. در ادامه محله جلفا اصفهان به عنوان مسکن سنتی، و محله امامزاده محسن به عنوان مسکن مدرن موردبررسی قرارگرفته و درنهایت به مقایسه زیبایی شناختی این دو نوع مسکن پرداخته می شود و پیشنهاداتی برای استفاده از ارکان زیباشناختی مسکن سنتی در مسکن مدرن ارائه می شود.