سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی معماری و سازه

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

لیلا پهلوانزاده – عضو هیئت علمی گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان

چکیده:

درنگاهی گذرا به تاریخ معماری می توان دریافت که سازه همواره جزء لاینفک آن بوده و در طی زمان با تحولات خود نقشی عظیم در تطور گونه های معماری ایفا نموده است سازه های متعلق به بناهای عمومی و خصوصی نظیر کاروانسراها مدارس مساجد بازارها کارگاه های سنتی و صنعتی عصارخانه ها خانه ها و یا کاخها و بناهای حکومتی قادر بودند ضمن تبعیت از اصولی کلی و دارا بودن تفاوتهایی نسبت به یکدیگر نیاز فضایی استفاده کنندگان خود را فراهم آورند این روند بدین منوال ادامه یافت تا آن که با ظهور انقلاب صنعتی و پیدایش عملکردهایی نو همچون کارخانههای صنعتی دیگر بهره گیری از روشهای پیشین یا امکان پذیر نبود و یا از لحاظ هزینه و زمان مقرون به صرفه نمی گردید دراین راستا جهت رفع این نقیصه تلاش های فراوانی جهت پیدایش مصالح و سازه های نوین نظیر اهن، چدن و بهره گیری از آنها در برپایی بناها در کشورهای مختلف صورت پذیرفت. در این راستا دراین نوشتار برآنیم پس از توضیحی مختصر در خصوص بیشینه ی پیدایش مصالح و سازه های نوین در جهان به معرفی کاربرد آنها دراین گونه نهادهای اولیه ی صنعتی در ایران بپردازیم.