سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

شایلان زارعی – دانشجوی کارشناسی ارشد انرژی معماری دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا
مرضیه نبی میبدی – دانشجوی کارشناسی ارشد انرژی معماری دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا

چکیده:

افزایش تولید زباله، همزمان با رشد بسیار کند سیستمهای بازیافتی، از عوامل تهدیدکننده محیط زیست و نظام اکولوژیک کشور هستند. زبالههای ساختمانی، از مهمترین زبالهها در ایران هستند که در رده دوم بعد از زبالههای شهری قراردارند. تولید زبالههای ساختمانی در شهر تهران پنج برابر زبالههای شهری است و روزانه ۴۰ هزار تن نخاله ساختمانی در این شهر تولید میشود، در حالیکه نسبت نخالههای ساختمانی به زبالهها در آمریکا حدود ۳۰ % است. این امر ناشی از حجم بالای تخریب و تجدید بناها در این شهر است. دفن این زبالهها و انباشت آنها به صورت غیر اصولی، مناطق شهری را با مشکلات بسیاری مواجه کرده است. این مسائل ما را به سمت تولید و استفاده از محصولاتی که به محیط زیست آسیب کمتر میزنند، پیش می برد. مصالح دوستدار محیط زیست ( eco-friendly materials ) مصالحی هستند که از مواد کمخطرتری تولید میشوند، کمتر از منابع طبیعی استفاده میکنند، خصوصیات محیطی سبز دارند و پتانسیل بازیافت بیشتری نسبت به سایر مصالح دارند. مقاله حاضر ضمن توصیف این مصالح به بررسی چند نمونه خاص از آنها میپردازد . این نمونهها شامل بتن، پلاستیک، آهن و فولاد است که بیشترین سهم را در نخالههای ساختمانی ایران دارند. در نهایت، این مقاله، راهکارهایی در جهت بهبود مصالح موجود و حرکت به سمت تولید و استفاده از این مصالح در کشور ارایه میدهد.