سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

زهرا احمدی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران سما -آموزشکده فنی و حرفه

چکیده:

در کوتاه مدت به نظر میرسد که مجبور به رعایت طراحی پایدار نباشیم با اینحال این موضوعزمانی می تواند درست باشد که از اینده صرف نظر کنیم. ما به حد افراط از منابع خود استفاده می کنیم و زمین را الوده می سازیم بدون ان که به نیاز های فرزندانمان و فرزندان فرزندانمان توجه داشته باشیم. لذا معماری پایدار از مسائل مهم دنیای معاصر است. از سویی دیگر به رغم مطرح شدن مباحث پایداری در دنیای متاخر عملا تمامی این اصول توسط پیشینیان ما به کار گرفته می شد. معماران پیشین ناگریز از تکیه بر منابع طبیعی و انرژی پاک بوده اند که پایان نا پذیرند. این بهره گیر از طبیعت در سطوح مختلف ارتفاعی و از منابع گوناگون بوده است .همویی و همگرایی معماری بومی کویر ایران با اصول معماری پایدار برایند توجهاتی از قبیل انتخاب اگاهانه و پایداری محور مصالح بومی در این مناطق است.لذا مقاله ی پیش رو به ش تعیین کننده مصالح بومی در خلق معماری پایدار اشاره دارد . این پژوهش با مطالعه ی کیفی صورت گرفته و ابزار گرد اوری داده ها مشاهدات عینی و مطالعه منابع مکتوب ،اسناد و مدارک می باشد.