سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

طاهره سلطانی گردفرامرزی – دانشجوی دکتری اقلیم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد اصفهان
ابوالفضل بهنیافر –

چکیده:

از آنجایی که شهر مقدس مشهد به عنوان کلان شهر مذهبی مطرح می باشد که سالانه پذیرای خیل عظیم زائران از سراسر ایران وجهان است بنابراین توجه به دفن انبوه زباله های تولید شده بسیار مهم وضروری می باشد. محل دفن (قدیم) زباله در مشهد به وسعت ۲۲۰ هکتار واقع در حاشیه شرقی شهر در جاده مشهد – نیشابور واقع شده است جنس خاک منطقه گرانیتی دگرگونی وسنگ رسوبی می باشد که بیشتر متعلق به دوران اول وسوم زمین شناسی است.همچنین منطقه دارای آبهای سطحی وفصلی است که به حوضچه های ذخیره شیرابه هدایت شده است. سطح ایستایی آب عموما ۹۰ متر وتا ضخامت یک کیلومتر سنگ بستر گرانیتی است.اطراف محل دفن را ارتفاعات پوشانده است. روشهای دفن زباله در مشهد از دوروش سطحی وکوهستانی می باشد.وزش باد غالب در مشهد از جهت جنوب شرق بوده ومیانگین سرعت سالانه باد ۴ متر بر ثانیه می باشد.سفره آب زیرزمینی دشت یک آبخان همگن نبوده واحتمال عدم وجود ارتباط کامل در بعضی مناطق وجود دارد. بنابراین با توجه به مطالب گفته شده مکان دفن زباله نامناسب بوده وهم از لحاظ آلودگی هوا وبوی بدی که مسافران وزائران درهنگام عبور آن را استشمام می کنند وهم احتمال نفوذ شیرابه ها به حوضه های آبهای زیر زمینی باعث پیامدهای زیست محیطی می شود و نیاز به محل دفن جدید ضروری است