سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محسن راستی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
مسعود پزشکی –
محمود متین –
امیرحسین عتیقه چیان –

چکیده:

در سالهای اخیر و بدنبال افزایش سطح ارتقاء تغذیه در جوامع بشری و نیاز روز افزون جمعیت به پروتئین وکالری و سایر مواد مغذی ، کشت و پرورش متراکم محصولات کشاورزی و دامی تقریباً در همه دنیا و از جمله ایران متداول گشته است. به منظور کاهش خسارات ناشی از آفات و بیماریهای دامی و گیاهی استفاده از انواع آفت کشها، دارو های دامی و آنتی بیوتیکها رشد فزاینده ای داشته است. کمبود زمینهای زراعی قابل کشت باعث گردیده است که زمینها با استفاده از کودهای شیمائی چندین بار کوددهی شده و از طرفی فشار مضاعفی به زمینهای کشاورزی اعمال گردد. استفاده از بذور ترا ریخته که محصولی با کیفیت ظاهری بهتر و عملکرد در واحدسطح بیشتری ایجاد می نماید در کشاورزی معمول و متداول است. مجموعه این فعالیتها باعث افزایش میزان محصولات کشاورزی و همچنین کاهش نسبی قیمت آنها شده است ولی از طرفی مشکلات زیست محیطی متعددی را نیز بدنبال داشته است . ضمن آنکه شواهد زیادی دال بر تاثیر سوء این عوامل در تغذیه انسان نیز وجود دارد. پرداختن به کشاورزی ارگانیک رویکردی اصولی برای رسیدن به تولید محصولات غذائی سالم و عاری از سم و کود می باشد که در نهایت هدف آن تاًمین سلامت مصرف کننده با نگرشی به حفظ محیط زیست و ارتباطات اکولوژیک طبیعت می باشد. در این مقاله تحلیلی ضمن تعریف کشاورزی ارگانیک روی موانع موجود در توسعه این کشاورزی در کشور از دیدگاه نویسندگان بحث خواهد شد.