سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهدی خواجه پور – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد، دانشگاه شهید باهنر کرمان
شهریار شرفی – دانشیار بخشمهندسی مواد دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

آهن خالص یک ماده فرو مغناطیس خوب می باشد اما دارای مقاومت الکتریکی پائینی است در نتیجه تلفات جریان های گردابی بالایی را تجربه می کند. آلیاژهای آهن از جمله سیستم آلیاژی Fe-Si ، نفوذ پذیری مغناطیسی بالاتر و تلفات مغناطیسی کمتری را ایجاد می کنندکه منجر می شوند که سیستم هایی که از این آلیاژها استفاده می کنند بازده بالاتری داشته باشند. اما از آنجایی که Si عنصری دیا مغناطیساست سبب کاهش شدید در مغناطش اشباع آهن می گردد که از جمله معایب این سیستم محسوب می شود. در این تحقیق ابتدا پودر آلیاژی Fe50-Co50 توسط فرایند آسیاکاری تولید شد و سپس Si به گونه ای اضافه گردید که ترکیب Fe50(Co50)-6.5%wt Si حاصل گردد و آسیاکاری در زمان های مختلف ادامه یافته و در نهایت خواص ساختاری و مغناطیسی پودر های تولیدی مورد ارزیابی قرار گرفته شده است. به منظور بررسی های ساختاری از آنالیزهای SEM,XRD استفاده و همچنین از آنالیز VSM هم جهت بررسی خواص مغناطیسی کمک گرفته شد. نتایج نشان می دهند که با تولید آلیاژ Fe-Co مغناطش اشباع به شدت افزایش یافته، با اضافه شدن Si مغناطشکاهشیافته ولی در نهایتمغناطشی نزدیکبه مغناطشاشباع آهن خالصحاصل می گردد.