سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

فرنوش منصوریان – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری

چکیده:

مشارکت به معنای همکاری داوطلبانه از سوی مردم دربرنامه های عمومی است که موجبات توسعه درتمامی ابعد را فراهم می گرداند بدین ترتیب ضروری است که توسعه شهرها دردرجه اول نفع ساکنان محلی را دنبال نماید بطوریکه حقی از شخصی ضایع نشود از مهمترین ابعاد توسعه شهرها که زندگی روزمره شهروندان را تحت الشعاع قرارمیدهد می توان بعد اقتصادی را نام برد افرادی که درمحدوده برنامهریزی طرح های شهری زندگی می کنند از بیشترین دانش درزمینه منطقه و امور مربوط به آن برخوردارند این افراد بیش از سایرین تحت تاثیر تصمیمات قرار داشته و بدین ترتیب بیش از دیگران در معرض خطرات ناشی از تصمیم گیری های نادرست مدیران برنامه ریزان و طراحان شهری قرار دارند و بنابراین باید در تصمیم گیری ها و تصمیم سازی های مرتبط با شهر نقش داشته باشد مدیران می توانند از حضور این افراد بسته به شرایط اجتماعی اقتصادی و فرهنگی آنها درسطوح مختلف مشارکت شهروندی بهره مند شوند دراین مقاله برآنیم تا با بررسی برخی راه کارهای ممکن جذب مشارکت عمومی نحوه ارتباط آن با توسعه پایدار اقتصادی درشهرها بیان نموده و با ارایه نمونه موردی که براساس تحقیقات صورت گرفته دربافت قدیمشهر گرگان می باشد این ارتباط با بصورت شفاف تری نشان دهیم.