سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عباس ارغان – دکتری برنامه ریزی روستایی، استادیار گروه جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد سم
موسی نیکنام – دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان
ندا فقیه عبدالهی – دانشجوی کارشناسی ارشد آمایش سرزمین، دانشگاه آزاد اسلا

چکیده:

شهرها در سیر زمان با گسترش و تنوع کالبدی و فضایی وکارکردی بسیاری مواجه شده اند و در این فرایند پیشرفتها، دستاوردها و نیز نقاط ضعف و مشکلاتی را تجربه کرده اند. آرمانشهر ایرانی نه به مثابه تخیلات شهرسازان و برنامه ریزان شهری برخی کشورها صرفاً فن گرایانه ، و نه به مانند فلاسفه دور از ذهن و برخواسته از تخیل است، بلکه منطبق بر فرهنگ و باورها و بر مبنای شرایط زندگی شهری است. این اصل مدیریت شهری که کار برای مردم با مردم به بهترین بازدهی ممکن خواهد رسید، واقعیتی است که بسیاری از جوامع توسعه یافته با تجربه عملی بدان رسیده اند. بنابراین می طلبد که برنامه ریزان و مدیران شهری در سطوح مختلف مسئولیت ، تاثیر حضور مشارکت شهروندان در راستای نیل به توسعه پایدار شهری و که همان آرمانشهر ایرانی است را مورد توجه ویژه قرار دهند و سازوکارهای لازم برای دستیابی بدان را فراهم نمایند . روش این تحقیق از نظر هدف نظری_کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی _تحلیلی است . و یافته های این پژوهش مبتنی بر آن است که مشارکت شهروندی رهیافتی کارآ در جهت تحقق آرمانشهر ایرانی است.