سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مسعود داوری نژادمقدم –
محمدرضا مبهوت – دانش پژوه دکتری برنامه ریزی شهری، مدرس موسسه آموزش عالی خاوران مشهد

چکیده:

پیادهروی، ارزانترین، سالمترین و کماستهلاکترین طریقه سفر و حمل و نقل، هم برای استفاده کنندگان و هم برای تامین کنندگان آن است ومسیرهای پیاده بعنوان تجلی گاه حیات مدنی در شهرها، به محلی برای رخداد وقایع و فعالیتهای اجتماعی شهروندان در زندگی و حیات شهری، تبدیل گشتهاند. ولی متأسفانه امروزه در طراحی و برنامهریزیها سهم وسایل نقلیه موتوری از عابران پیاده و پیادهروها بیشتر است و شهرهایامروز با اولویت دادن به مسیرهای سواره در مقابل پیاده، از مهمترین اصل شهرسازی کهن یعنی اصالت مسیرهای پیاده فاصله گرفتهاند . با این توصیف و از آن جهت که مسیرهای پیاده و گسترش آنها میتواند باعث غنیتر شدن زندگی اجتماعی و فرهنگی شهروندان گردد، در این مقالهسعی شده تا با رویکرد کیفی و به روش توصیفی-تحلیلی، به اهمیت و نقش مسیرهای پیاده در ساماندهی فضاهای شهری با رویکرد توسعه پایدار بپردازیم.