مقاله مرگ اندیشی های باباطاهر همدانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در عرفانیات در ادب فارسی (ادب و عرفان (ادبستان) از صفحه ۹۵ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: مرگ اندیشی های باباطاهر همدانی
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باباطاهر
مقاله شعر
مقاله فارسی
مقاله عرفان
مقاله مرگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس زاده عبدالرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یادکرد از مرگ یکی از موضوعات رایج در گستره شعر و ادب فارسی است که شاعران هر کدام بر اساس باور و اعتقاد خود به این موضوع توجه کرده اند.
یکی از بهترین شکل های توجه به پدیده مرگ، برداشت های عرفانی از آن است که از نگرش های اندوهبار (رودکی) فلسفی (خیام) و… آن را جدا می سازد و کسانی مانند باباطاهر، سنایی، عطار و مولوی به آن پرداخته اند.
باباطاهر به نام شاعری عارف و تارک دنیا، سرودن از مرگ را دست مایه ای برای هشدارهای مکرر خویش به ارباب دنیا و اهل غفلت در قرن پنجم قرار داده است. البته این رویکرد به چنین مضمونی از برداشت ها و باورهای عرفانی هم خالی نیست.
در ادامه مقاله گونه ها و مصداق های توجه باباطاهر را به موضوع مرگ بر شمرده ایم.