سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش مدیریت بحران در صنعت ساختمان

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مینا عنابستانی – مدرس مدعو موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی کاویان، کارشناس ارشد مدیریت دو
الهه احمدیان – مدرس مدعو دانشگاه پیام نور تربت حیدریه و زاوه، کارشناس ارشد مدیریت دول

چکیده:

امروزه، افزایش مهاجرت به شهرها و روند فزاینده شهرنشینی سبب افزایش جمعیت شهرها و گسترش سکونت گاه های انسانی شده است. از سوی دیگر، فناوری های نوین و تحولات عظیم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور نیز، اثرات متقابل عظیمی را بر ساختارهای شهرهای بزرگ گذاشته است. در این میان، شهرها خصوصا کلان شهرها از خطرات ناشی از بلایای طبیعی و انسانی و سایر بحران ها در امان نمانده اند. انواع گوناگون بحران، خصوصا بحران های ناشی از حوادث طبیعی، تهدیدی جدی برای سلامت آحاد جامعه بوده و در صورت عدم مدیریت صحیح، خطرات جبران ناپذیری را بر پیکره ی یک جامعه فرو می آورند. این مساله، به کارگیری مدیریت بحران در عرصه ی شهرها را الزامی ساخته است. اما چیزی که مهم است به کارگیری مدیریت درست و کارآمد بحران می باشد. در واقع، تنها تشکیل ستاد بحران به هنگام وقوع بحران کافی نبوده و این امر نیازمند تمهیدات خاصی است. برخی جوامع و از جمله کشور ما در مسیر پیاده سازی مدیریت بحران با کاستی ها و چالش هایی مواجه شده اند. مقاله حاضر پس از تعریف بحران و مدیریت بحران به ذکر برخی از این چالش ها و کاستی ها می پردازد و در آخر نیز پیشنهاداتی خطاب به مدیران شهری و سایر مسئولین و مدیران بحران جهت کاهش این کاستی ها ارائه می دهد.