سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مدیریت پساب و پسماند در صنایع نفت و انرژی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مهدی‌یار قاسمی دره‌نائی – دانشگاه سمنان، دانشکده مهندسی شیمی؛ نفت و گاز
مهدی پروینی – عضو هیئت علمی دانشگاه سمنان؛ دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز
حامد سرافراز –
میلاد محمدی –

چکیده:

آب‌تولیدیکه شامل مخلوطی از ترکیبات آلی و معدنی است، بزرگترین دور ریز در صنایع بالادستی نفت می‌باشد. به دلیل افزایش جهانی حجم این دور ریز طی دهه اخیر، تخلیه آب‌تولیدی در محیط‰زیست یکی از بزرگترین معضلات زیست‰محیطی خواهد بود. آب‌تولیدی معمولاً به روش‌های فیزیکی، شیمیایی و زیستی متفاوت تصفیه می‌شود. یکی از مهم ترین عوامل در تعیین روش عملیاتی، محدودیت فضا می‌باشد، از این رو به عنوان نمونه در سکوهای دریایی از روش‰های شیمیایی و فیزیکی فشرده استفاده می‰گردد. اما با این وجود بسیاری از فناوری‌ها و روش‌های موجود توانایی جداسازی ذرات نفتی و اجزاء محلول را ندارند. این درحالی‌است که بسیاری از عملیات‌های شیمیایی هزینههای سرمایهای بالایی دارند، بعلاوه اینکه منجر به تولید لجن‌های خطرناک میگردند. در تأسیسات ساحلی، تصفیه مقدماتی زیستی مربوط به پساب‌های چربمیتواند روشی مقرون به صرفه و دوست‰دار محیط‰زیست به شمار ‰رود. نظر به اینکه غلظت بالای نمک و تغییر مشخصات جریان ورودی، تأثیر مستقیم بر روی میزان کدری جریان خروجی دارد، باید یک فرآیند فیزیکی مانند استفاده از غشاء برای تصفیه جریان نهایی در نظر گرفته شود. بسیاری از تحقیقات آینده به بهینه‰سازی فناوری های موجود و استفاده از عملیات ترکیبی (فیزیکی- شیمیایی و یا زیستی) به منظور مطابقت با محدودیت‌های محیطزیست متمرکز می‌شود.