سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اعظم کریمی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین بشری – عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در فناوری استفاده از گیاهان با عنوان گیاه پالایی، از گیاهان سبز همراه با میکروارگانیسم های خاک برای کاهش آلودگی خاک و آب های زیرزمینی استفاده می شود. این فناوری می تواند برای رفع هر دو نوع آلاینده خاک یعنی معدنی و آلی به کار رود. افزایش تنوع زیستی، ترسیب کربن، حفاظت خاک، زیبایی چشم اندازاز جمله مزایای گیاه پالایی است.در صورت تخریب مراتع و سمی شدن خاک در اثر تجمع مواد آلاینده، می توان با استفاده از کاشت گونه های خاص مرتعی، گیاه پالایی انجام داد. گیاهان با توانایی جذب بالا، اغلب از خانواده های Fabaceae ،Poaceae Amaranthaceae و Asteraceae ،Brassicaceae هستند. تعدادی از گونه های مرتعی که خاصیت گیاه پالایی آنها مطالعه شده استشامل گون، کلاه میر حسن، فستوکا، یونجه، شبدر سفید، قدومه، گاو پونه، جاز، درمنه دشتی، شاه تره و جوسیخ می باشد. فرآیند های گیاه پالایی شامل تجزیه ریشه ای، تجزیه گیاهی، تصفیه ریشه ای، تثبیت گیاهی ، تبخیر گیاهی، استخراج گیاهی و کنترل هیدرولیکی می باشد. با اضافه شدن گیاهان، میکروارگانیسم هایی که زندگی می کنند در محیط ریشه گیاه، نیز، نقش بارزتری در تجزیه مواد آلی پیدا می کنند.در این مقاله این فرایندها به طور مختصر با تاکید بر نحوه عمل آنها در مراتع توضیح داده شده است