سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

فاطمه نرماشیری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران رشته توسعه و عمران مناطق بیابان
شیرین محمدخان – استادیار دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات بین المللی بیابان‏ تهران

چکیده:

انرژی خورشیدی فراوان ترین و قابل دسترس ترین انرژی در سراسر جهان است که در بسیاری از مناطق جهان از لحاظ فنی به صورت بالقوه وجود دارد. انرژی خورشیدی میتواند برای دسترسی جوامع روستایی و دورافتاده به انرژی، امنیت انرژی، کاهش تغییرات آب و هوا،کاهش تولید گازهای گلخانه ای در سراسر جهان به عنوان یک ابزار کلیدی مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این مزایا، به علت افزایش تقاضای انرژی در سطح جهان و مشکل محدودیت انرژی های فسیلی، آلودگی ناشی از آنها و… ضرورت استفاده از انرژی های تجدیدپذیر مطرح میشود. با وجود مزایا و ضرورت استفاده از انرژی های تجدیدپذیر روند گسترش این انرژی ها بلاخص انرژی خورشیدی با موانع و مشکلاتی رو به روست که جز در سایه راهکارهای سیاستی قابل رفع نمی باشد؛ از این رو در این مطالعه سعی شده راهکارهای سیاستی که در جهان برای تسریع گسترش انرژی های خورشیدی به کار رفته بررسی شود. ایران با بهره مندی از ۳۰۰ روز خورشیدی، دومین کشور دنیا از نظر داشتن پتانسیل این انرژی است؛ از این رو باید تغییرهای اساسی در نگرش مدیران برای استفاده از انرژی خورشیدی در کشور ایجاد شود. وجود قوانین و سیاست های حمایتی برای استقرار و پیشرفت انرژی خورشیدی در ایران ضروری است.