سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هادی ساجدی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مهدی سعید کیاست – عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

کامپوزیتها مواد مهندسی هستند که به خاطر داشتن ویژگیهای خاص، در صنایع مختلف جای بسیاری از فلزات را گرفتهاند . این مواد روشهای ساخت مختلفی دارند. این مقاله روش تزریق در خلأ ۱ را مورد بحث قرار داده و جزئیات هر مرحله از ساخت را به تفسیر توضیح داده است و در هر مرحله تفاوتهای میان این روش با دیگر روشهای ساخت کامپوزیتها همانند لایه گذاری دستی، قالب ریزی انتقالی رزینو کیسه خلأ ۲ را بیان میکند. روش تزریق در خلأ یک روش سعی و خطاست و معمولا برای رسیدن به یک محصول مطلوب، چندین قطعه خراب و یا معیوب میشود و گاهی به شش ماه زمان نیاز دارد. بهمین دلیل باید استراتژی تزریق رزین در قالب طوری طراحی شود که هیچ نقطهای از محصول خشک و بدون رزین باقی نماند. برای اینکه تعداد این سعی و خطاها کمتر شود باید بهترین روش را برای شروع انتخاب کرد تا با کمترین سعی و خطا و هزینه به بهترین روش ساخت رسید. این مقاله با بررسی چندین شناور که با این روش ساخته شده اند، نکات مهمی برای طراحی استراتژی تزریق ارائه میکند تا زمان و هزینه ساخت کاهش و به محصول با کیفیت تری رسید.