سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهسا مدیری – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه علم و صنعت ایران
ساناز حدادپور – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه علم و صنعت ایران
امیر اعتماد شهیدی – استاد، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

رشد صنایع و کارخانه ها از یک سو و تغییرات کاربری اراضی از سوی دیگر، باعث افزایش گازهای گلخانه ای و در نتیجه برهم خوردن تعادل اقلیمی کره زمین شده است. تحقیقات گذشته نشان می دهند که پدیده تغییر اقلیم با تاثیر بر پارامتر های اقلیمی تاثیرات منفی بر سیستم های مختلف منابع آب، کشاورزی و محیط زیست را در پی دارد. عدم لحاظ مطالعات تغییر اقلیم در طراحی سیستم های منابع آب می تواند منجر به نتایجی دور از واقعیت گردد. بررسی های اخیر پانل بین المللی تغییر اقلیم نشان می دهدکه اثر تغییر اقلیم و خسارات ناشی از آن، مهمترین عامل مخرب در زمینه مدیریت منابع آب دردسترس است. با توجه به اینکه حتی تغییر کوچکی در متغیرهای هیدرولوژیکی می تواند منجر به تغییرات محسوسی در عملکرد سیستم های منابع آب شود، تاکنون روشهای متعددی جهت کاهش این اثرات نامطلوب و خسارات ناشی از آن ارائه شده اند. یکی از آنها استفاده از تمهیدات مدیریتی با توجه به تاثیر پیش بینی های بلند مدت بر بهره برداری و استحصال بهینه از منابع آب موجود می باشد. هدف از این مطالعه، مروری بر مطالعات انجام شده برای تخمین تغییرات هیدرولوژیکی بر اثر پدیده تغییر اقلیم و تاثیر آن بر بهره برداری از مخزن می باشد. بدین ترتیب بر اساس نتایج پیش بینی متغیرهای هیدرولوژیکی، با تدوین مدل بهینه سازی بهره برداری از مخزن، میزان آبدهی مطمئن جهت تامین مصارف تعیین می شود.