سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای مطالعات کاربردی در شیلات و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

میلاد منیعات – عضو باشگاه پژوهشگران جواندانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان
جعفر احسانی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان
لاله رومیانی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان
خورشید قربانی جزه – دانشجوی کارشناسی شیلات

چکیده:

میگوی پنئوس ایندیکوس جز میگوهای حفار(Burrowing shrimp محسوب میش ود این میگو درطول روز و شب فعالیت می کند و بیشتر بسترهای گلی شنی را ترجیح میدهد معمولا پرورش برمبنای روشهای سنتی انجام می شود درپرورش میگوها از روشهای گسترده نیمه متراکم و متراکم استفاده می گردد طبق آمار سازمان فائو تولید تنها ۶۷۰۰ تن بود اما درسال ۲۰۰۰ میلادی اگرچه میزان تولید کاهش درهند با سال ۱۹۹۰ یکسان بود اما پرورش جهانی این میگو تولید را به بیش از دو برابر یعنی ۱۶۴۰۰ تن رساند دلیل اصلی این امر ورود جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی به جمع پرورش دهندگان این میگو بود کهدراین میان عربستان نقش مهمتری را ایفا کرد درخلال سالهای ۲۰۰۰تا۲۰۰۵ نیز جمهوری اسلامی ایران تولید خود را دوبرابر نمود این درحالی بود که عربستان سعودی که درسال ۲۰۰۰ کمتر از ۲۰۰۰ تن درسال تولید داشت درسال ۲۰۰۵ تولید خود را به ۱۳۰۰ تن رساند دربعضی از بخشهای هند نیز پرورش نیمه متراکم میگوی سفید هندسی دربعضی از استخرهای غیرقابل استفاده پرورش پنئوس مونودن بهدلیل بازدهی اقتصادی بالا جایگزین شده است.