سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مکرم روان بخش – عضو هیئت علمی پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی
طوبی عابدی –

چکیده:

مسیرهای انتقال مجموعه ای نوارهای باریک در زمین هستند که برای انواع مختلف مسیرهای حمل و نقل عمومی مورد استفاده قرار می گیرند این مسیرها شامل مسیرهای حمل و نقل با کیفیت بالا مثل بزرگراه تا مسیرهای انتقال با کیفیت پایین مثل خطوط انتقال نفت و گازو غیره را در برمی گیرند. علفهای هرز مسیرهای انتقال، گیاهان ناخواسته (علفی یا چوبی ) هستند که می توانند مضر، خطرناک یا مزاحم انسانها، حیوانات یا محیط زیست باشند. مسیرهای انتقال عموماً باید عاری از بوته ها یا درختان بزرگ باشند، بنابراین جوامع گیاهی آنها باید در مراحل اولیه توالی باقی بمانند ازاین رو کنترل علفهای هرز رویکردی اساسی در مدیریت پوشش گیاهی این مسیرها محسوب می شود. نوع مدیریت پوشش گیاهی به عملکرد و مراحل توسعه، همچنین توپوگرافی، زیست شناسی و اکولوژی پوشش گیاهی آنها بستگی دارد. در مدیریت پوشش گیاهی پتانسیل اثر بخشی انواع تاکتیک های کنترلی (کنترل زیستی، مکانیکی و شیمیایی )، هزینه و اثرات اقدامات کنترلی مورد نظر بر محیط زیست ارزیابی می شود. مدیریت جامع پوشش گیاهی مسیرهای انتقال با استفاده از چندین روش کنترلی پوشش گیاهی نامطلوب را به صورت کارآ و مقرون به صرفه کنترل می کند.