سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی مدیریت پسماند

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی محمدی ترکاشوند – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

چکیده:

توقف آمونیاک حاصل از تجزیه میکروبی زبالههای شهری، یکی از مدیریتهای مهم در تولید کمپوست از این پسماندها است. استفاده از موادی به عنوان اصلاح کننده کمپوست به منظور جلوگیری از تصعید آمونیاک و تبدیل ازت به شکل آلی در فرآیند کمپوستسازی سبب بهبود کیفی کمپوست خواهد شد. نظر به تأثیر pH بر فرآیند کمپوست سازی و فعالیت میکروارگانیسمها و همچنین تصعید آمونیاک که به pH وابسته است، از تیمارهای اسید سولفوریک نیز به همین منظور استفاده شد. از تیمارهای لجن آهکی کارخانه کاغذ (به عنوان عامل آهکی و دارای یونهای کلسیم و منیزیم) در مقایسه با تیمارهای اسید سولفوریک، استفاده شد. هر یک از تیمارها با ۲۰ کیلوگرم از توده آلی تهیه شد و در سه تکرار در قالب یک طرح کاملاً تصادفی، انجام شد. تیمارها شامل شاهد و مقادیر ۲۰ و ۴۰ میلی لیتر اسید سولفوریک؛ و ۲ و ۴ درصد لجن به ازاء هر کیلوگرم زباله تازه بود. تیمارها در فضای آزاد اعمال شدند و هر هفته، دو بار به منظور تهویه، زیر و رو شدند. افزودن آب نیز برای حفظ تقریبی رطوبت انجام شد. پس از ۵۰ روز از شروع فرآیند، مواد آلی هر تیمار کاملاً مخلوط، یک نمونه ۱۰۰ گرمی برداشت و داخل ظروف پلاستیکی کوچک ریخته و درب آن با پوشش نایلونی به منظور جلوگیری از تبادل هوا محکم بسته شد. در این نمونهها، نیتروژن کل خاک به روش کجلدال EC و pH در عصاره ۶ : ۱ ( ۵ گرم ماده آلی خشک و ۳۰ میلیلیتر آب ) و درصد کربن آلی خاک به روش اکسیداسیون سرد اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که اسیدسولفوریک و لجن کاغذ اصلاح کنندههای مفیدی در بهبود خصوصیات کیفی کمپوست هستند که با نگهداری نیتروژن در کمپوست و جلوگیری از هدر روی آن باعث کاهش نسبت کربن به نیتروژن کمپوست میشوند. نسبت کربن به ازت در تیمارهای ۲۰ میلی لیتر اسید سولفوریک، ۲ و ۴ درصد لجن به ترتیب ۵/۹۶ و ۶/۵۱ و ۵/۰۲ درصد است که در مقایسه با شاهد ( ۱۵/۵۶ درصد ) کاهش معنیدار و قابل ملاحظهای دیده میشود. البته اسیدسولفوریک در مقدار کمتر ( ۲۰ میلی لیتر به ازاء هر کیلوگرم زباله تازه) اثر بیشتری در افزایش نیتروژن کل کمپوست داشته است و مقادیر زیاد آن توصیه نمیگردد.