سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای دانش محوری در مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهشید ابراهیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری
رضا یاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری
حمید علیپور – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی

چکیده:

طبقه بندی قابلیت اراضی ابزار مهمی برای ارزیابی منابع طبیعی به منظور مدیریت پایدار و آمایش کاربری اراضی است هدف از انجام این پژوهش شناسایی کلاسهای قابلیت اراضی در حوزه آبخیز اصفاک بشرویه واقع درخراسان جنوبی بوده است به این منظور از روش USDA برای طبقه بندی قابلیت اراضی استفاده شد دراین مطالعه جمعا ۳ تیپ اصلی و یک تیپ متفرقه شناسایی و تفکیک گردید ۱۳ اجزا واحد اراضی با مساحت ۱۵۶۰۶٫۶ هکتار شناسایی شدها ست که اجزا واحدهای ۱٫۱٫۲ و۱٫۱٫۳و۱٫۱٫۴و۱٫۲٫۱و۱٫۲٫۲و۱٫۱٫۲و۲٫۲٫۱و۳٫۱٫۱ به وسعت ۷۴۷۱٫۲ هکتار که ۴۹٫۷ درصد از کل محدوده مطالعاتی رادربرمیگیرد با کلاس IV بهترین شایستگی را برای مرتع دارا بودند. اجزا واحد اراضی ۱٫۱٫۲ و۱٫۱٫۳و۱٫۱٫۴و۱٫۲٫۱و۱٫۲٫۲و۱٫۱٫۲و۲٫۲٫۱و۳٫۱٫۱ و ۳٫۲٫۱ برای مرتع دارای محدودیت های شدید اما بعد از عملیات اصلاحی مناسب برای جنگل حفاظتی با چرای فصلی و اتفاقی یا مرتع حفاظتی با چرای برنامه ریزی شده می باشد. اجزا واحدهای اراضی ۳٫۲٫۱ و ۳٫۲٫۲ و ۳٫۲٫۳ با مساحت ۵۲۳۹٫۹ هکتار با کلاس III بصورت زراعت ابی استفاده می شود بطورکلی با توجه به میانگین بارندگی منطقه و سایر شرایط اجزای واحد اراضی موجود در منطقه برای کاربری زراعت دیم مناسب نمی باشد بنابراین استعداد اراضی بصورت قابلیت استفادهبرای مرتع و کشت آبی تعیین گردید.