سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا آل ابراهیم – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز پیربکران
مژگان احمدی ندوشن – دانشجوی دکتری محیط زیست

چکیده:

بیابان زایی به معنای از بین رفتن و تخریب زمین درمناطق خشک و نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب میب اشد که از فاکتورهای گوناگونی شامل تغییرات اقلیمی و فعالیت های انسانی منتج می شود و پدیده ای دارای اهمیت به ویژه درمناطق خشک جهان می باشد بیابان زایی مساله ای است که دارای ابعاد جهانی می باشد و اثار مخرب بیابان زایی برجوامع و ملتها مشهود است بطوریکه صدمات جبران ناپذیری را به همراه دارد این پدیده به عنوان مانعی درمسیر شد و توسعه اقتصادی اجتماعی محسوب میشود اگر منابع مالی موجود و دردسترس باشد مقابله با بیابان زایی می تواند بطور موفقیت امیز با روشهای گوناگون انجام گیرد و ابعاد گوناگون زیست محیطی اجتماعی اقتصادی و سیاسی را تحت تاثیر قراردهد یکی از دلایل مهم پیشروی بیابان زایی مدیریت نادرست اراضی بوده است از این رو اقداماتی برای مدیریت پایدار زیست بومهای بیابانی و پیشگیری از پیشروی بیابان زایی از جمله کنترل پایدارفرسایش آبی کنترل پایدار فرسایش بادی کنترل پایدارشوری استفاده اصولی از زمین و مدیریت منابع آب صورت گیرد که دراین مقاله به برخی از فعالیت های مفید دراین راستا اشاره خواهد شد.