سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

امیر خاکپور – دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهرا
مژده سروش – دانش آموخته کارشناسی ارشد ارزیابی زیست محیطی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
نوشین خزاعی – دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی محیط زیست، دانشکده محیط زیست دا
علی زاهدی – دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران-محیط زیست، دانشکده محیط زیست

چکیده:

ریسک تخمینی است از احتمال اینکه در نتیجه تماس با مواد شیمیایی (آلاینده ها) شناسایی شده در محیط و به میزان مشخص اثر سو بر سلامت انسان و اکوسیستم به وقوع بپیوندد.ارزیابی ریسک نیز یک روش منطقی برای شناسایی خطرات و بررسی پیامدهای بالقوه ناشی از حوادث احتمالی بر روی افراد، تاسیسات و محیط‌زیست محسوب می‌شود. در حقیقت به کمک ارزیابی ریسک می‌توان روش‌های اجرایی و اقدامات کنترلی بهینه را جهت کاهش و مدیریت ریسک فراهم نمود.نتایج حاصل از ارزیابی ریسک خط لوله اتیلن قطعه سنندج- همدان نشان می‌دهد ریسک های زیست محیطی در مرحله پیش از اقدامات اصلاحی و بهسازی، در حدود ۲۸درصد ریسک کم، ۳۱ درصد ریسک متوسط، ۲۴درصد ریسک زیاد و ۱۷ درصد ریسک بحرانی وجود خواهد داشت و در مرحله پس از اجرایی اقدامات اصلاحی و بهسازی در حدود ۸۹درصد ریسک کم، ۷ درصد ریسک متوسط، ۴درصد ریسک زیاد وجود خواهد داشت بنابراین با برنامه ریزی و انجام برنامه های اصلاحی و بهسازی میزان ریسک کاهش یافته است و عمده آن در مرحله کم، برخی در مرحله متوسط قرار می گیرد.