سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

احسان پروانه اول – پژوهشگران،گروه پژوهشی محیط زیست جهاد دانشگاهی یزد
مائده دهقانی تفتی –

چکیده:

میان حفاظت از محیط زیست و تنوع زیستی و ارتقاء سطح کیفی مردم محلی وابستگی شدیدی وجود دارد. اما این زمانی مثمرثمر خواهد بود که با دادن آگاهی و آموزش سطح دانش نسبت به این موارد افزایش داده شود. مباحثی که در مورد محیط زیست ، سلامت ، کشاورزی یا بخش های دیگر، به دو قسمت یعنی بخشی که مستقیماً برای مردم به کار می روند و بخشی که به صورت غیر مستقیم به نفع مردم است، تقسیم می شود. برای کاهش پایدار فقر، نگرش و رویکرد در رسیدن به هدف یک عامل اساسی است. پروژه های مشابه که نتایج بسیار متفاوتی را دارا هستند به خاطر تاثیر نگرش های متفاوت در تکمیل و طراحی آنها و لحاظ کردن نوع دانش سنتی مردم محلی و بومیان منطقه و احترام به آن است. بنابراین برای حفاظت از تنوع زیستی و برای کمک به کاهش پایدار فقر تمام مراحل پروژه ای که طراحی و تکمیل می شود باید از مناسب ترین روش ها برای افزایش مشارکت مردم استفاده کند. مطالب زیادی در مورد افزایش مشارکت نوشته شده ولی کلید و راه رسیدن به یک رویکرد مشارکتی که برای مردم فقیر و فعالیت های حفاظتی مفید هست به این صورت هست که از دانش جوامع محلی برای تعریف و تکمیل فعالیت های پروژه کمک بگیریم. جنسیت ها و اقوام و نژاد مختلف را باهم متحد کنیم ، و یک سازو کار حل و فصل اختلافات و مجادلات را ایجاد کنیم . و نظارت موثر و سیستم ارزیابی و ارزشیابی مستمر داشته باشیم. داشتن رویکرد مشارکتی به طور قابل ملاحظه ای زمان و تلاش بیشتری را مصرف می کند ولی منافعی را مثل افزایش پایداری نتایج حاصل از کار ، پیشرفت جوامع با علایق متفاوت ، قدرت یافتن ظرفیت محلی و التزام یافتن مردم برای حفاظت، و ابراز نظر مردم در تصمیم گیری ایجاد می کند.