سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی علوم مدیریت نوین و برنامه ریزی فرهنگی اجتماعی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیروس زکی پورکرگانی – کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی،دانشکده مدیریت،دانشگاه تهران

چکیده:

در دنیای مدرنیته ی امروزی که نیروی انسانی از آگاهی کاملتری در امورات پیرامونش برخورداراست و به عنوان ابزار مهمی برای تحول و بقای سازمان ورسیدن به اهداف سازمان قلمداد میشوند .مکانیسم پاداش ابزار مناسبی برای انگیزش در نیروی انسانی که به عنوان عاملی مداخله گر در عملکرد کارکنان و با نقشی میانجیگر در این بین دارای تاثیر بسزایی می باشد.برای سازمانهای بزرگ در دنیا تغییر در سیستم مدیریت پاداشتغییرات بزرگی درعملکرد کارکنانشان به وجود آورده است. طراحی یک استراتژی پاداش هدفی است که تناسب و توازن فرآیندها و سیاستهای پاداش با اهداف تجاری و منابع انسانی سازمان و عملی بودن آنها را تضمین می کند.اساس و بنیان این استراتژی، استراتژیهایتجاری و منابع انسانی، جو و روشهای مدیریت سازمان، فرهنگ، نوع کارکنان استخدام شده، تاریخچه و ترتیبات کنونی خواهد بود. دو عاملاز عوامل عمده مؤثر بر توسعه استراتژی پاداش، نیازهای اقتضایی و حصول به یکپارچگی استراتژیک میباشند چالش که دراین بین وجود دارد این است که چگونه باعث افزایش عملکردکارکنان شویم .دربسیاری ازشرایط مدیریت سازمان درپی افزایش و بهبود توان کارکنان تغییردر مدیریت پاداش راعامل مهمی دانسته اند. هدف ازاین مقاله شناسایی و ارایه منطقی تاثیر مکانیسم پاداش درعملکرد کارکنان است.معیارهای فوریت وتوازندر پاداش ازعوامل تاثیرگذار درعملکرد هستند.دراین مقاله به این نتیجه می رسیم که تنظیم این دوعامل یعنی فوریت درتشویق و پاداش بعد ازعملکرد بهبود یافته کارمند دارای سینرژی مثبت است، وهمچنین توازن در تشویق و پاداش در بین عملکرد کارکنان به نوعی هماهنگی نیاز دارد که توجه به آن الزامیست .وصرفا به این معنا نیست که فقط از ابزارهای مالی استفاده شود تعامل های دیگری ازقبیل تعامل مستقیم بیشتر،تشویق شفاهی،ایجادفرصت،قدردانی وتمجید بسیاردرعملکرد کارکنان تاثیر بسیار خواهد داشت.