سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

صادق صالحی – استاد یار جامعه شناسی محیط زیست ، دانشگاه مازندران
عاطفه غلامدوست اشکیکی – دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی، دانشگاه مازندران

چکیده:

زیستگاه های تالابی یکی از با اهمیت ترین اکوسیستم های طبیعی کره زمین هستند که از دیر باز نقش به سزایی در توسعه جو امع اطراف خود ایفاء نموده اند . با توجه به اهمیت تالابها، کنوانسیون حفاظت از تالابها در تاریخ دوم فوریه سال ۱۹۷۱ ( ۱۳ بهمن ۱۳۴۹) در شهر رامسر شکل گرفت . از جمله تالاب ها ی ثبت شده در این کنوانسیون تالاب انزلی می باشد که تالاب آب شیرین محسوب شده و بیش از یک ملیون نفر در محدوده این تالاب کار و زندگی می کنند.با توجه به نقش ذینفعان در حفاظت از تالاب ها، تحقیق حاضر درصدد پاسخ به این سوال اساسی است که میزان آگاهی ، شناخت و رفتار افراد در ارتباط با تالاب انزلی ، به چه میزان بر مشارکت آن برای حفاظت از تالاب موثر است. از نظر روش شناسی، در تحقیق حاضر از روش مصاحبه استفاده شده و تعداد ۵۰ نفر از افراد ساکن در حوزه تالاب و افرادی که به نوعی حرفه شان در ارتباط با تالاب بود – از ماهیگیران تا کارکنان سازمان محیط زیست- به عنوان نمونه مورد مصاحبه قرار گرفتند. نتایج اولیه تحقیق نشان داد : الف ) گروه های خودجوش و NGOها برای جلوگیری و یا حتی کمتر آسیب دیدن تالاب انزلی هنوز شکل نگرفته است . ب ) اکثریت افراد نمونه تحقیق از روند نابودی تالاب ناخرسند می باشند. ج)نهایتا نتایج تحقیق حاضر نشان داد که اعضای جامعه محلی معتقدند که برای حفظ تالاب سیستم اجرایی توسط دولت می بایست به رفع معضلات و جلوگیری از نابودی تالاب همت گمارد .