سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

نسترن نجفی – دانشجویکارشناسی ارشد رشته ترویج و آموزش کشاورزی
منصور غنیان – استادیار گروه ترویج وآموزش کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامی

چکیده:

با افزایش جمعیت و تشکیل ابرشهرها و اهمیت یافتن آب خصوصا در بخش صنعت و کشاورزی برای تامین غذای جمعیت رو به ازدیاد جهان کارشناسان و متخصصان صاحب نظر در مبحث آب به این نتیجه رسیدند که مدیریت موفق آب توسط یک بخش یعنی حاکمیت یا مصرف کنندگان به سادگی امکان پذیر نیست براین اساس شیوه جدیدی از مدیریت آب تحتعنوان مدیریت مشارکتی آب شکل گرفت که در آن کشاورزان درتصمیم گیری های مدیریتی مربوط به آب آبیاری اراضی نقش اساسی را ایفا می کنند و بدین ترتیب از اب موجود و در دسترس استفاده بهینه را به عمل می اورند مطالعه حاضر ضمن بررسی و مقایسه تجارب کشورهای مختلف در زمینهواگذاری بخشی یا تمامی فعالیت های مدیریت انتقال و بهره برداری منابع آب کشاورزی به تشکل ها و مردم محلی درصدد ارائه تحلیلی مناسب و واقع بینانه از آنچه در مدیریت کلان بخش آب تحت عنوان مدیریت مشارکتی منابع آب اجرا شده یا در حال اجراست می باشد.